कोर कोर करत चंद्र हरवलेला...
विरत गेल्या राती..
.
.
आणि अश्याच एका रात्री...चंद्र पुन्हा उगवला...
कोण जाणे कोण्या गावी गेला होता..
आणि कोण जाणे का परतला तरी तो...?
.
.
नक्कीच काही तरी विसरलेला...ह्या अवकाशात..
पान इथे परतल्य्यावर कळले त्याला..आतातर..अवकाशच विचारतो...
चंद्राला..कि तू आहेस तरी कोण?
स्वर्गाचे कवाड उघडली,जेव्हा तू डोळे उघडली, ओठांवर फुलासम हसणे,डोळे जणू टीम-टीम चांदणे, तू दिसते,वाटते तेव्हा हा क्षण तिथेच थांबावा, गोठलेला तो क्षण असाच डोळ्यात साठवावा, सांग सये कधी संपेल हा....नकोसा वाटणारा दुरावा......
Thursday, November 4, 2010
Thursday, September 30, 2010
Sunday, August 29, 2010
तू चुनले....
बाँध दे ....जाते वक्त..को...
और..मोड़ दे..जहा..तू चाहे...
आने वाले वक्त को तू चूम ले....
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले...
लहरों को दे चिर...नाव....दे बहने...
दे किनारोंको...छोड़...सागर की गेहराइया..लांघदे...
तुफानो..को मोड़ दे..जहा तू चाहे...
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....
न कर..इंतज़ार..उगते..सूरज का...
अब तो..रातोको तू यूँ...रौशनी दे...
मिला..नजर...सपनों से...और...करदे उन्हें...पूरी...
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....
न सुन..किसी...दलीलोंको..ना निभा..किसी रस्मो...को..
बना..खुद का..आशियाँ..इस जहाको तू...कुछ ऐसे...
पूछे..खुदा..खुद तुझसे...क्या..तेरा दिल चाहे....
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....उसीको तू...पाले...!
और..मोड़ दे..जहा..तू चाहे...
आने वाले वक्त को तू चूम ले....
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले...
लहरों को दे चिर...नाव....दे बहने...
दे किनारोंको...छोड़...सागर की गेहराइया..लांघदे...
तुफानो..को मोड़ दे..जहा तू चाहे...
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....
न कर..इंतज़ार..उगते..सूरज का...
अब तो..रातोको तू यूँ...रौशनी दे...
मिला..नजर...सपनों से...और...करदे उन्हें...पूरी...
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....
न सुन..किसी...दलीलोंको..ना निभा..किसी रस्मो...को..
बना..खुद का..आशियाँ..इस जहाको तू...कुछ ऐसे...
पूछे..खुदा..खुद तुझसे...क्या..तेरा दिल चाहे....
और जो चाहे तू.... उसीको...तू चुनले....उसीको तू...पाले...!
आठवणीच्या वाटेवर....
आठवणीच्या वाटेवर चालत-चालत...थकलो आहे...
आता तर ...तुझ्या प्रेमाची सावलीही...फार मागे राहुल गेली आहे...
जेथून वेगळ्या झालेल्या आपल्या वाटा...
ते वळणहि.....आता...सापडेल कि नाही...अशी भीती मनाला वाटत आहे...
नाही दिसत आता परतीचा मार्ग...आणि नाही सापडत...तुझ्या अस्तित्वाचा स्वर्ग...
किंबहुना...परतीचे...सारे मार्गच...तुझ्या आठवणीत...विरले आहेत...
रस्त्यावर...एखादे अनोळखी झाड...भेटत...थोडावेळ...त्याच्या सावलीत...विश्रांती घे ..असेही समजावत...
पण...त्या थंड...सावलीत...पुन्हा...मन तुलाच...शोधत...असत...
आणि मग...पुन्हा उठतो...चालायला...लागतो..तुला...शोधायला...लागतो....
तरी...कधी-कधी...थकतो...तुझ्या...विरहाला...तूज्या...आठवणींच्या...असण्याला...आणि...तूज्या...नसण्याला...
आता तर ...तुझ्या प्रेमाची सावलीही...फार मागे राहुल गेली आहे...
जेथून वेगळ्या झालेल्या आपल्या वाटा...
ते वळणहि.....आता...सापडेल कि नाही...अशी भीती मनाला वाटत आहे...
नाही दिसत आता परतीचा मार्ग...आणि नाही सापडत...तुझ्या अस्तित्वाचा स्वर्ग...
किंबहुना...परतीचे...सारे मार्गच...तुझ्या आठवणीत...विरले आहेत...
रस्त्यावर...एखादे अनोळखी झाड...भेटत...थोडावेळ...त्याच्या सावलीत...विश्रांती घे ..असेही समजावत...
पण...त्या थंड...सावलीत...पुन्हा...मन तुलाच...शोधत...असत...
आणि मग...पुन्हा उठतो...चालायला...लागतो..तुला...शोधायला...लागतो....
तरी...कधी-कधी...थकतो...तुझ्या...विरहाला...तूज्या...आठवणींच्या...असण्याला...आणि...तूज्या...नसण्याला...
Friday, August 27, 2010
तू आणिक तुझी आठवण...
तू पाऊस झर-झर...
तुझी आठवण...ओलावा...मनी असतो हर क्षण...
तू सोसाट्याचा वारा..
तुझी आठवण...सुगंधी ...मंद हवेची झुळूक....
तू उफाणलेला सागर...
तुझी आठवण....नौकेला....धीर देणारा...किनारा..
तू उन-सावल्यांचा लपंडाव...
तुझी आठवण...विरहाच्या उनात...हवा-हवासा वाटणारा..निवारा...
तू कधी असतेस...तर कधी नसते...
तुझी आठवण...तुझ्या माघारी मला जपते....
तुझी आठवण...ओलावा...मनी असतो हर क्षण...
तू सोसाट्याचा वारा..
तुझी आठवण...सुगंधी ...मंद हवेची झुळूक....
तू उफाणलेला सागर...
तुझी आठवण....नौकेला....धीर देणारा...किनारा..
तू उन-सावल्यांचा लपंडाव...
तुझी आठवण...विरहाच्या उनात...हवा-हवासा वाटणारा..निवारा...
तू कधी असतेस...तर कधी नसते...
तुझी आठवण...तुझ्या माघारी मला जपते....
Saturday, August 21, 2010
अनोळखी...
शोधायचे नाही स्वतहाला.. मी आता ठरवले आहे,
खडका सम मन ....आज पुन्हा गोंजारले आहे....
आजही थोडा ओलावा जाणवतो मनात...
ठाऊक नाही...कोणा जन्माचे अश्रू मनी सांभाळले आहे...
सांगायचे नाही कोणा...न द्यावयाचे...
आपले दुख असेच मनी... जपायचे...
ओळखले जरी कोणी...तरी न आपण त्यासी ओळखायचे...
असेच हरवून स्वताहापासून...अनोळखी म्हणवायचे आहे...
खडका सम मन ....आज पुन्हा गोंजारले आहे....
आजही थोडा ओलावा जाणवतो मनात...
ठाऊक नाही...कोणा जन्माचे अश्रू मनी सांभाळले आहे...
सांगायचे नाही कोणा...न द्यावयाचे...
आपले दुख असेच मनी... जपायचे...
ओळखले जरी कोणी...तरी न आपण त्यासी ओळखायचे...
असेच हरवून स्वताहापासून...अनोळखी म्हणवायचे आहे...
Sunday, August 8, 2010
नवी-नवी मैत्री आपुली
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
रोजचाच चंद्र नभी तो,
वाटे आज मज का आज नवा,
ओढ लागली चंद्रालाही माझी आज...मलाही वाटे तो हवा-हवा..
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
वेग-वेगळ्या प्रवासाचे प्रवाशी आपण,
वाटा जुन्या जरी,भेट आपुली नव्या वळणावर,
सवे सोबती तुझ्या....रस्ता जुनाही वाटे आज का नवा-नवा,
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
भेट जरी नवी आपुली,
ओळख न जाणे कोण जन्मांची,
अंतर आपल्यातली विस्कटू लागली...ओढ लावे आता जीवा....
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
अजाण,हळवे,नाते आपले..
अवचित जुळावे कैसे कोण ठाव,
मैत्रीचे सुंदर आपुले नाव नसलेले एकच गाव,
त्यात दोघेच आपण आणि रोज पाहु एक दिवस नवा...
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
नव्या आपल्या भावना...
रोजचाच चंद्र नभी तो,
वाटे आज मज का आज नवा,
ओढ लागली चंद्रालाही माझी आज...मलाही वाटे तो हवा-हवा..
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
वेग-वेगळ्या प्रवासाचे प्रवाशी आपण,
वाटा जुन्या जरी,भेट आपुली नव्या वळणावर,
सवे सोबती तुझ्या....रस्ता जुनाही वाटे आज का नवा-नवा,
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
भेट जरी नवी आपुली,
ओळख न जाणे कोण जन्मांची,
अंतर आपल्यातली विस्कटू लागली...ओढ लावे आता जीवा....
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
अजाण,हळवे,नाते आपले..
अवचित जुळावे कैसे कोण ठाव,
मैत्रीचे सुंदर आपुले नाव नसलेले एकच गाव,
त्यात दोघेच आपण आणि रोज पाहु एक दिवस नवा...
नवी-नवी मैत्री आपुली,
नव्या आपल्या भावना...
Friday, August 6, 2010
विसरायचे आहे ..
मला विसरायचे आहे ,
मला विसरायचे आहे कि “माझे तुझ्यावर प्रेम आहे”,
असे मी तुला बोललो होतो,
आणि हेही विसरायचे आहे कि ,
त्याचे उत्तर तू नकारात दिले होते.…
मला विसरायचे आहे ..
मला विसरायचे आहे ..
कि तुझ्या नकारा नंतरहि आपल्यात काहीच बदलले नाही,
किंबहूना आपण आणखीनच जवळ आलो ,
मला विसरायचे आहे कि तू मला आणि मी तुला समजायला लागलो ,
मला आज काहीच समजून घ्यायचे नाही,
मला फक्त विसरायचे आहे....
मला विसरायचे आहे,
तो वेळ जेव्हा एक-मेकांशी बोलताना आपण वेळांचे भान हरपायचो,
मला विसरायचे आहे त्या वाटा ज्यांवर आपण एकत्र चाललो होतो,
मला हेही विसरायचे आहे कि ,
नंतर मी एकटाच कित्येक वेळ त्या वाटानवर तुझ्या पाउलखुणा पहात होतो,
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायच्या आहेत त्या भेटी ,
जेव्हा समोरा- समोर असून आपल्या नजरा मिळाल्या नाहीत ,
आणि जेव्हा मिळाल्या तेव्हा आपल्याला काही बोलावे लागले नाही..
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायचे आहे कि माझ्याकडे तुझ्या काही तसविरी आहेत,
आणि हेही कि त्या तसविरी मी कोठे जपून ठेवल्यात ते,
आणि हेही विसरायचे आहे कि...त्याना मी तासं-तास न्याहाळायचो.........(आणि आजही त्यांच्याशी मी हितगुज साधतो)
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायचे आहे कि...मी तुला विसरू शकत नाही...
सांग हे शक्य होईल का?
मी तुला विसरेन का...?
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायचे आहे कि “माझे तुझ्यावर प्रेम आहे”,
असे मी तुला बोललो होतो,
आणि हेही विसरायचे आहे कि ,
त्याचे उत्तर तू नकारात दिले होते.…
मला विसरायचे आहे ..
मला विसरायचे आहे ..
कि तुझ्या नकारा नंतरहि आपल्यात काहीच बदलले नाही,
किंबहूना आपण आणखीनच जवळ आलो ,
मला विसरायचे आहे कि तू मला आणि मी तुला समजायला लागलो ,
मला आज काहीच समजून घ्यायचे नाही,
मला फक्त विसरायचे आहे....
मला विसरायचे आहे,
तो वेळ जेव्हा एक-मेकांशी बोलताना आपण वेळांचे भान हरपायचो,
मला विसरायचे आहे त्या वाटा ज्यांवर आपण एकत्र चाललो होतो,
मला हेही विसरायचे आहे कि ,
नंतर मी एकटाच कित्येक वेळ त्या वाटानवर तुझ्या पाउलखुणा पहात होतो,
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायच्या आहेत त्या भेटी ,
जेव्हा समोरा- समोर असून आपल्या नजरा मिळाल्या नाहीत ,
आणि जेव्हा मिळाल्या तेव्हा आपल्याला काही बोलावे लागले नाही..
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायचे आहे कि माझ्याकडे तुझ्या काही तसविरी आहेत,
आणि हेही कि त्या तसविरी मी कोठे जपून ठेवल्यात ते,
आणि हेही विसरायचे आहे कि...त्याना मी तासं-तास न्याहाळायचो.........(आणि आजही त्यांच्याशी मी हितगुज साधतो)
मला विसरायचे आहे...
मला विसरायचे आहे कि...मी तुला विसरू शकत नाही...
सांग हे शक्य होईल का?
मी तुला विसरेन का...?
मला विसरायचे आहे...
आठवण...
विसरवून स्वतःला का न माझी होशी?
आज येते म्हणतेस,
मन वाट पाहिलं,
आठवण बनून तोवर मनी माझ्या रहाशी...
आज येते म्हणतेस,
मन वाट पाहिलं,
आठवण बनून तोवर मनी माझ्या रहाशी...
Wednesday, August 4, 2010
माझी तू ...३
शब्दानाही बंधन आहेत,
कविता तरी मज कैसे सुचावे...
सांग सवे मज...
रुपाला मी तुझिया कैसे वर्णावे.....
बागा सुन्या तुझविन
पाहून तुझ फुलानाही वाटे रुसावे...
गालावर खळी पाहून तुझिया
वाटे तू सदा असेच हसावे....
उसने सौंदर्य त्या चंद्राचे
उपमा त्याची तुजला कैसे द्यावे...
दिवसा निघता तू ,
न राहावूनी सुर्यानेही तुझ लपून पाहावे....
सांग सवे मज...
रुपाला मी तुझिया कैसे वर्णावे.....
कविता तरी मज कैसे सुचावे...
सांग सवे मज...
रुपाला मी तुझिया कैसे वर्णावे.....
बागा सुन्या तुझविन
पाहून तुझ फुलानाही वाटे रुसावे...
गालावर खळी पाहून तुझिया
वाटे तू सदा असेच हसावे....
उसने सौंदर्य त्या चंद्राचे
उपमा त्याची तुजला कैसे द्यावे...
दिवसा निघता तू ,
न राहावूनी सुर्यानेही तुझ लपून पाहावे....
सांग सवे मज...
रुपाला मी तुझिया कैसे वर्णावे.....
Friday, April 2, 2010
विरहाचा उन्हाळा.
विरहाचा उन्हाळा.
उन्हाने आता डोळ्यातील आसव देखील सुखु लागली आहेत,आणि बहुतेक मनात देखील कोरड पडू लागली आहे.
हा उन्हाळा त्या विरहाच्या ज्वालाग्नी पेक्षा तरीही बरा, कारण उन्हात चालताना पायात रेंगाळणारी सावली कोणाची तरी आठवण करून देते.
तेव्हा आलेली ती आठवण जणू भर उन्हात झाडांच्या थंड सावलीत चालल्या सारखे भासवते.आणि एखादी आठवण तर नदीवरून सोबत ओलावा घेऊन आलेल्या थंड हवेच्या झुळूकासम असते.
दिवसा उन्हाने अंगाची काहिली होते,तर सांज होता-होता सूर्य मावळनिला लागतो,आणि देऊन जातो आठवणींचा उन्हाळा, ह्या आठवणीच्या उन्हात मात्र कशी थुक नाही पण कोठे तरी पाझर फुटतो,घाम नाही येत,पण कोरडे पडत चाललेले डोळे पाझरतात,हात डोळे पुसाया साठी सरसावतात ,पण हाताला पुन्हा कोरडच नशिबी येते,कोरड "विरहाची".
उन्हाळ्यात जशी जमीन सुकून पार भेगा पडतात,तसेच आता मनाला भेगा पडायची वेळ आली आहे आताशा.
धरणीला जशी पावसाची आशा लागली असते,तशीच काहीशी आशा मनाला आपुलकीची,प्रेमाची लागली असते...
पण हा तर चकव्याचा रस्ता पुन्हा एका कोरड्या वाटेत सोडून देतो,कारण पाउस पडला तरी उन्हाळा पण परत येतोच,....विरह पुन्हा येतोच....सोबत पावसाची,आपुलकीची,प्रेमाची आठवण घेऊन येतो...
उन्हाने आता डोळ्यातील आसव देखील सुखु लागली आहेत,आणि बहुतेक मनात देखील कोरड पडू लागली आहे.
हा उन्हाळा त्या विरहाच्या ज्वालाग्नी पेक्षा तरीही बरा, कारण उन्हात चालताना पायात रेंगाळणारी सावली कोणाची तरी आठवण करून देते.
तेव्हा आलेली ती आठवण जणू भर उन्हात झाडांच्या थंड सावलीत चालल्या सारखे भासवते.आणि एखादी आठवण तर नदीवरून सोबत ओलावा घेऊन आलेल्या थंड हवेच्या झुळूकासम असते.
दिवसा उन्हाने अंगाची काहिली होते,तर सांज होता-होता सूर्य मावळनिला लागतो,आणि देऊन जातो आठवणींचा उन्हाळा, ह्या आठवणीच्या उन्हात मात्र कशी थुक नाही पण कोठे तरी पाझर फुटतो,घाम नाही येत,पण कोरडे पडत चाललेले डोळे पाझरतात,हात डोळे पुसाया साठी सरसावतात ,पण हाताला पुन्हा कोरडच नशिबी येते,कोरड "विरहाची".
उन्हाळ्यात जशी जमीन सुकून पार भेगा पडतात,तसेच आता मनाला भेगा पडायची वेळ आली आहे आताशा.
धरणीला जशी पावसाची आशा लागली असते,तशीच काहीशी आशा मनाला आपुलकीची,प्रेमाची लागली असते...
पण हा तर चकव्याचा रस्ता पुन्हा एका कोरड्या वाटेत सोडून देतो,कारण पाउस पडला तरी उन्हाळा पण परत येतोच,....विरह पुन्हा येतोच....सोबत पावसाची,आपुलकीची,प्रेमाची आठवण घेऊन येतो...
Sunday, March 21, 2010
रोज...
रोज सूर्य का मावळतो ?
रोज संध्याकाळ का होते ?
रोज मनी काळोख का दाटतो ?
का मला रोज तू आठवतेस.....?
का रोज मी तुझ्यात हरवतो ?
रोज मी परत तुझ्यातच का सापडतो ?
रोज रात्र तुझ्या सोबत का जागवतो ?
रोज पहाटे तला शोधात दिशा का चाचपडतो ?
रोज देवाकडे तुला का मागतो ?
रोज देव माझे सर्व काही एकूण घेतो ?
आणि तरीही का ऐकूनही मग न ऐकल्यासारखा वागतो ?
रोज इवसाभर भान हरपून मी वावरतो ?
रोज पुन्हा मी का सावरतो ?
मग रोज मी स्वतहाचीच समजूत का काढतो ?
आणि जेव्हा असे वाटते मनाला सारे पटले,
तेव्हा मग,
.
.
रोज सूर्य मावळतोच ,
रोज संध्याकाळ होतेच,
आणि मग मला तू आठवतेस.....रोज....
रोज संध्याकाळ का होते ?
रोज मनी काळोख का दाटतो ?
का मला रोज तू आठवतेस.....?
का रोज मी तुझ्यात हरवतो ?
रोज मी परत तुझ्यातच का सापडतो ?
रोज रात्र तुझ्या सोबत का जागवतो ?
रोज पहाटे तला शोधात दिशा का चाचपडतो ?
रोज देवाकडे तुला का मागतो ?
रोज देव माझे सर्व काही एकूण घेतो ?
आणि तरीही का ऐकूनही मग न ऐकल्यासारखा वागतो ?
रोज इवसाभर भान हरपून मी वावरतो ?
रोज पुन्हा मी का सावरतो ?
मग रोज मी स्वतहाचीच समजूत का काढतो ?
आणि जेव्हा असे वाटते मनाला सारे पटले,
तेव्हा मग,
.
.
रोज सूर्य मावळतोच ,
रोज संध्याकाळ होतेच,
आणि मग मला तू आठवतेस.....रोज....
Monday, March 1, 2010
उशिरा उशिरा....
मन ओतले समोरी तुझ्या,तुझी ओंझळहि खुलली पण उशिरा उशिरा,
सताड खुले माझे मन पाझरले थेंब दोन,तू पुसलेहि डोळे पण उशिरा उशिरा....
एकले तू सारे,मन माझे कळलेही तुज ,पण उशिरा उशिरा,
बेभान स्वप्ने माझी,हरवलेली सूद, आले भानावर, पण उशिरा उशिरा....
आता राती सोबती,चंद्रही जागा राही,निजतात डोळे,आठवणी जाग्या राही,उशिरा उशिरा,
नभी तांबड फुलते,राती वाट हरवलेले पाखरू पुन्हा घर शोधी, दिशा फसव्या,पण सोबतीही त्याच,
वाट सापडे,पण घरटे हरवी,का होते सारे काही,उशिरा उशिरा....
सताड खुले माझे मन पाझरले थेंब दोन,तू पुसलेहि डोळे पण उशिरा उशिरा....
एकले तू सारे,मन माझे कळलेही तुज ,पण उशिरा उशिरा,
बेभान स्वप्ने माझी,हरवलेली सूद, आले भानावर, पण उशिरा उशिरा....
आता राती सोबती,चंद्रही जागा राही,निजतात डोळे,आठवणी जाग्या राही,उशिरा उशिरा,
नभी तांबड फुलते,राती वाट हरवलेले पाखरू पुन्हा घर शोधी, दिशा फसव्या,पण सोबतीही त्याच,
वाट सापडे,पण घरटे हरवी,का होते सारे काही,उशिरा उशिरा....
You & i...
When I saw you, I came to know what exactly god looks like.
When I hear you, I came to know what exactly destiny sounds like.
When I feel you, I came to know what exactly I was missing in my life.
I saw in you, my god,
My destiny,
My life,
& My love.
Please dont go away from my life.
When I hear you, I came to know what exactly destiny sounds like.
When I feel you, I came to know what exactly I was missing in my life.
I saw in you, my god,
My destiny,
My life,
& My love.
Please dont go away from my life.
Sunday, February 28, 2010
कधी कधी
कधी कधी तुझी वाट पाहताना,
कधी कधी तुला आठवताना,
कधी तुझे स्वप्ने पहाताना,
तू मला पहावे,एवढ्या साठी कोठे तरी तुझ्या मनात मला लपून रहावेसे वाटते......
कधी कधी तुला आठवताना,
कधी तुझे स्वप्ने पहाताना,
तू मला पहावे,एवढ्या साठी कोठे तरी तुझ्या मनात मला लपून रहावेसे वाटते......
Wednesday, February 24, 2010
माझी तू -१
हातात हात घेऊन चंद्राचा पाठलाग करू,
चंद्र गाठल्यावर,तेथे एक स्वप्नांचे घर बांधू,
त्यात फक्त तू आणि मी,
आणि नको आणखीन कोणी....
-----------------------------------------------------------------------------------
तुला मी माझ्या डोळ्यात ठेवले जपून,
माघारी तुझ्या मी पहातो डोळे मिटून,
आवाज तुझा सदा कानात रेंगाळत असतो,
जणू देवळात पहाते मंद आवाजात देवाची प्रार्थना होत असते,
तुला जेव्हा हसताना मी पहातो,
वाटते तेव्हा जणू देवच माझे मागणे पुरे करत असतो........
चंद्र गाठल्यावर,तेथे एक स्वप्नांचे घर बांधू,
त्यात फक्त तू आणि मी,
आणि नको आणखीन कोणी....
-----------------------------------------------------------------------------------
तुला मी माझ्या डोळ्यात ठेवले जपून,
माघारी तुझ्या मी पहातो डोळे मिटून,
आवाज तुझा सदा कानात रेंगाळत असतो,
जणू देवळात पहाते मंद आवाजात देवाची प्रार्थना होत असते,
तुला जेव्हा हसताना मी पहातो,
वाटते तेव्हा जणू देवच माझे मागणे पुरे करत असतो........
Friday, February 12, 2010
मला परत लहान होता येईल का?
कंबरेच्या करदोऱ्याने हाल्फ चड्डी टाईट करून,
डोक्यावरली टोपी तिरकी करून,
खांद्यावर बॅट घेऊन,
सकाळी खेळताना लागलेली जखम लपवून,
दुपारी परत आईची नजर चुकवून,
परत मैदानात खेळता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
घड्याळाची काळजी सोडून,
तहान-भूक विसरून,तास्-न-तास् खेळून,
घरी परतताना मित्राशी भांडून,
पुन्हा दुसऱ्या दिवशी त्याला खिडकीतून हाक मारून,
खेळायला बोलावता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
गृहपाठ विसरून,वर्गपाठाची वही हरवून,
पहिल्या बाकावरून उठून,
हळूच शेवटच्या बाकावर लपून,
शेजारच्या मित्राला शिक्षा झालेली बघून,
मधल्या सुट्टीत,चिडवता-चिडवता डब्बा खाता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
शेजारची मुलगी जाताना पाहून,
मित्रांची नजर चुकवून,
तिला हात दाखवून,पण तिने लक्ष दिले नाही म्हणून,
मित्रांच्या गर्दीत तिला परत विसरवता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
आवडती भाजी नाही म्हणून,
आईने दिलेला डब्बा मुद्दामच घरी विसरून,
दुपारी शाळेच्या गेट बाहेर जाऊन,
ठोसर काकाच्या वडापाव हादडून,
परतताना पेप्सी चोकाता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
एका दिवसा साठी तरी,
ऑफिसचे कपडे सोडून,
पुन्हा मळलेली पेंट,आणि बटन तुटलेले शहरात घालून,
शाळेत जाता येईल का?
Mr .भंडारे विसरून,मला परत,
मित्रांचा निल्या होता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
डोक्यावरली टोपी तिरकी करून,
खांद्यावर बॅट घेऊन,
सकाळी खेळताना लागलेली जखम लपवून,
दुपारी परत आईची नजर चुकवून,
परत मैदानात खेळता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
घड्याळाची काळजी सोडून,
तहान-भूक विसरून,तास्-न-तास् खेळून,
घरी परतताना मित्राशी भांडून,
पुन्हा दुसऱ्या दिवशी त्याला खिडकीतून हाक मारून,
खेळायला बोलावता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
गृहपाठ विसरून,वर्गपाठाची वही हरवून,
पहिल्या बाकावरून उठून,
हळूच शेवटच्या बाकावर लपून,
शेजारच्या मित्राला शिक्षा झालेली बघून,
मधल्या सुट्टीत,चिडवता-चिडवता डब्बा खाता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
शेजारची मुलगी जाताना पाहून,
मित्रांची नजर चुकवून,
तिला हात दाखवून,पण तिने लक्ष दिले नाही म्हणून,
मित्रांच्या गर्दीत तिला परत विसरवता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
आवडती भाजी नाही म्हणून,
आईने दिलेला डब्बा मुद्दामच घरी विसरून,
दुपारी शाळेच्या गेट बाहेर जाऊन,
ठोसर काकाच्या वडापाव हादडून,
परतताना पेप्सी चोकाता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
एका दिवसा साठी तरी,
ऑफिसचे कपडे सोडून,
पुन्हा मळलेली पेंट,आणि बटन तुटलेले शहरात घालून,
शाळेत जाता येईल का?
Mr .भंडारे विसरून,मला परत,
मित्रांचा निल्या होता येईल का?
मला परत लहान होता येईल का?
विरह...
प्रत्येकाला नको असणारा विरह,
कोणाचे तरी होऊन,दुरावल्या नंतरचा विरह,
किंवा कोणाचे तरी होता येत नाही म्हणून विरह,
तुझ्या मनात मी नाही म्हणून माझा विरह,
तू कोणाच्यातरी मनात नाहीस म्हणून तुझा विरह,
....
पण माझे तर या विराहावरही प्रेम आहे,
कारण हा विरहाच आपल्यात एक नाते जोडतो,
आणि आपल्याला कोठे तरी एक करतो हा विरह...
कोणाचे तरी होऊन,दुरावल्या नंतरचा विरह,
किंवा कोणाचे तरी होता येत नाही म्हणून विरह,
तुझ्या मनात मी नाही म्हणून माझा विरह,
तू कोणाच्यातरी मनात नाहीस म्हणून तुझा विरह,
....
पण माझे तर या विराहावरही प्रेम आहे,
कारण हा विरहाच आपल्यात एक नाते जोडतो,
आणि आपल्याला कोठे तरी एक करतो हा विरह...
माझी तू....
तुझ्या सोबत येणारी प्रत्येक पहाट पाहतो,
सोबत तुझ्याच हर एक रात्र जागवतो...
जश्या तुझ्या सोबत गप्पा रंगतात,
तश्याच तू नसतानाही तुझ्या आठवणी माझ्या सोबत असतात....
तुझे हसणे,तुझे रुसणे,
चेहऱ्यावरले तुझे भाव सारे, माझे डोळे टिपतात,
आणि तुझ्या माघारी तेच माझी खरी साथ देतात...
तास्-न-तास् तुझ्या तसविरीला न्याहाळतो,
तरी डोळ्यात तुझ्या रोज नवा रंग सापडतो...
तशी तू तसविरीतून बाहेरहि येतेस,
मी पाहिलेली स्वप्ने माझ्या सोबत जागवतेस...
कधी हसताना , कधी रडताना,तर कधी मी श्वास घेताना,
तू स्वताहाला माझ्यात हरवतेस,
मी रात्री स्वप्ने पहाताना......
-----------------------------------------------------------------------
माझ्या मनात तुझ्या आठवणींच्या जत्रे भरतात,
तरी आठवणी तुझ्या शिवाय एकट्याच भासतात..
कधी आठवणी सोबत तुही माझ्या मनात ये,
आणि पहा माझ्या रात्री तुझ्या आठवणीन सोबत कश्या जागतात,
तरी आठवणी तुझ्या शिवाय एकट्याच भासतात..
-----------------------------------------------------------------------
जीवनात माझ्या अशी आलीस,
कळलेच नाही कधी जीवनच झालीस...
तुझे हसणे,तुझे रुसणे,
तुझे कधी असणे, अन कधी नसणे,
यांवरच शब्द लिहिले,
आणि कळलेच नाही कधी शब्दांची कविता झाली...
सोबत तुझ्याच हर एक रात्र जागवतो...
जश्या तुझ्या सोबत गप्पा रंगतात,
तश्याच तू नसतानाही तुझ्या आठवणी माझ्या सोबत असतात....
तुझे हसणे,तुझे रुसणे,
चेहऱ्यावरले तुझे भाव सारे, माझे डोळे टिपतात,
आणि तुझ्या माघारी तेच माझी खरी साथ देतात...
तास्-न-तास् तुझ्या तसविरीला न्याहाळतो,
तरी डोळ्यात तुझ्या रोज नवा रंग सापडतो...
तशी तू तसविरीतून बाहेरहि येतेस,
मी पाहिलेली स्वप्ने माझ्या सोबत जागवतेस...
कधी हसताना , कधी रडताना,तर कधी मी श्वास घेताना,
तू स्वताहाला माझ्यात हरवतेस,
मी रात्री स्वप्ने पहाताना......
-----------------------------------------------------------------------
माझ्या मनात तुझ्या आठवणींच्या जत्रे भरतात,
तरी आठवणी तुझ्या शिवाय एकट्याच भासतात..
कधी आठवणी सोबत तुही माझ्या मनात ये,
आणि पहा माझ्या रात्री तुझ्या आठवणीन सोबत कश्या जागतात,
तरी आठवणी तुझ्या शिवाय एकट्याच भासतात..
-----------------------------------------------------------------------
जीवनात माझ्या अशी आलीस,
कळलेच नाही कधी जीवनच झालीस...
तुझे हसणे,तुझे रुसणे,
तुझे कधी असणे, अन कधी नसणे,
यांवरच शब्द लिहिले,
आणि कळलेच नाही कधी शब्दांची कविता झाली...
Saturday, February 6, 2010
आठवणीचे गाव.......
तुझ्या आठवणीच्या गावी मन माझे असेच उगी रमते,
हात सरसावतात पुढे,स्पर्षाया तुला,
अन् मन असेच अवचित फसते....
रस्तेहि वाटे ओळखीची,त्यावरली पाउलखुणाही,
आता चालतो एकाकी,मन तुलाच शोधते,
येतेशी समोरी कधी या वाटेवरीही,
साद देतो तुला मी,
अन् मन असेच अवचित फसते....
सांज होता-होता वाराही जोर धरतो,
आडोशा हाताचा करतो,आठवणीचा दिवा मीण-मीणतो,
दिव्याच्या त्या उजेडात, मग विरहाची रात्र मावळते,
अवकाशी चंद्र येतो,
अन् मन असेच अवचित फसते....
हात सरसावतात पुढे,स्पर्षाया तुला,
अन् मन असेच अवचित फसते....
रस्तेहि वाटे ओळखीची,त्यावरली पाउलखुणाही,
आता चालतो एकाकी,मन तुलाच शोधते,
येतेशी समोरी कधी या वाटेवरीही,
साद देतो तुला मी,
अन् मन असेच अवचित फसते....
सांज होता-होता वाराही जोर धरतो,
आडोशा हाताचा करतो,आठवणीचा दिवा मीण-मीणतो,
दिव्याच्या त्या उजेडात, मग विरहाची रात्र मावळते,
अवकाशी चंद्र येतो,
अन् मन असेच अवचित फसते....
Subscribe to:
Posts (Atom)